Het was begin van december 1990. Samen met mijn vrouw kwam ik vanuit Rusland eerst naar Berlijn en daarna op uitnodiging naar Nederland. De eerste stad die wij in Nederland hadden bezocht  was Grave. Het was al donker toen wij daar aan kwamen. De dagen in december zijn zo kort. Het was koud en er viel sneeuw, het leek als of er diamenten regen vanuit de hemel viel in het somber licht van de lantaren. In feestelijk geklede etalages danste ere en pop van Sint Nikolaas met zwarte Piet. Het voelde als of ik in een sprookje beland was.

 in het sombere licht van straat lantaren het lijk alsof diamanten regen vanuit hemel valt. In feestelijk gekleed etalages  danste poop van Sint Nikolaas samen met Zwarte Pit. Ik voel me net alsof ik in het sprookje ben geladen naar drukke Berlijn. En toen ging  de klokbel van kerk   aan. Het was een mooie accord van de  feesteljike sprookjesachtig sfeer.

Toen stoond ik voor  de keuze of in Duitsland of in Nederland te  gaan  werken. Ik moest een contract met kunstgalerie of in Nederland of in Duitsland tekenen. Holland heft gewonen.En Grave speelde  belangrijke rool.Ik was verkocht aan deze kleine gezellige stad. Later heb ik kennis gemaak met andere steden, maar sneuw  van Grave in de licht van lantareen  maak altijd mijn hard warm.

Ik was heel lang op zoek naar «mijn atelier». De aangeboden ruimte waren of te klein,  te donker,of te duur. Ik werkte thuis en bij het mooi weer in mijn achtertuin

Maar leven is vool van verassingen , naar lange jaren van  weg geweest ben ik terug  ik Grave.Ik heb geluk gehaad met atelier ruimte- het is  voormalige kantoor van ABN AMRO bank op Hofplein 3. Hier kan ik mijn schilderijen aan Gravenaars laten zien. Ik ben terug in Grave en ik hoop dat Grave gaat  tegen  mij  zeggen «Welkom terug,Vasily»